رمضان 1448 در مکه و مدینه

ذَهَبَ الظَّمَأُ، وَابْتَلَّتِ الْعُرُوقُ، وَثَبَتَ الْأَجْرُ إِنْ شَاءَ اللَّهُ

Dhahaba al-ẓama’u wabtallati al-‘urūqu wa thabata al-ajru in shā’ Allāh

تشنگی رفت، رگ‌ها تر شد و پاداش ثابت گشت، اگر خدا بخواهد.

أَفْطَرَ عِنْدَكُمُ الصَّائِمُونَ، وَأَكَلَ طَعَامَكُمُ الْأَبْرَارُ، وَصَلَّتْ عَلَيْكُمُ الْمَلَائِكَةُ

Afṭara ‘indakumu al-ṣā’imūn, wa akala ṭa‘āmakumu al-abrār, wa ṣallat ‘alaykumu al-malā’ikah

روزه‌داران نزد شما افطار کنند، نیکان غذای شما را بخورند و فرشتگان بر شما درود فرستند.

اللَّهُمَّ إِنَّكَ عَفُوٌّ تُحِبُّ الْعَفْوَ فَاعْفُ عَنِّي

Allāhumma innaka ‘afuwwun tuḥibbu al-‘afwa fa‘fu ‘annī

خدایا، تو بخشنده‌ای و بخشش را دوست داری، پس مرا ببخش.

اللَّهُمَّ أَهِلَّهُ عَلَيْنَا بِالْيُمْنِ وَالْإِيمَانِ، وَالسَّلَامَةِ وَالْإِسْلَامِ، رَبِّي وَرَبُّكَ اللَّهُ

Allāhumma ahillahu ‘alaynā bil-yumni wal-īmān, was-salāmati wal-islām, rabbī wa rabbuka Allāh

خدایا، آن را بر ما با برکت و ایمان، سلامت و اسلام طلوع ده. پروردگار من و پروردگار تو الله است.