Ҳаҷ 1448: санаҳо, аъмоли рӯз ба рӯз ва дуоҳо

لَبَّيْكَ اللَّهُمَّ لَبَّيْكَ، لَبَّيْكَ لَا شَرِيكَ لَكَ لَبَّيْكَ، إِنَّ الْحَمْدَ وَالنِّعْمَةَ لَكَ وَالْمُلْكَ، لَا شَرِيكَ لَكَ

Labbayk Allāhumma labbayk, labbayka lā sharīka laka labbayk, inna al-ḥamda wan-ni‘mata laka wal-mulk, lā sharīka lak

Лаббайк, эй Худо, лаббайк. Лаббайк, Туро шарик нест, лаббайк. Ситоиш, неъмат ва мулк аз они Туст. Туро шарик нест.

لَا إِلَٰهَ إِلَّا اللَّهُ وَحْدَهُ لَا شَرِيكَ لَهُ، لَهُ الْمُلْكُ وَلَهُ الْحَمْدُ، وَهُوَ عَلَىٰ كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ

Lā ilāha illā Allāhu waḥdahu lā sharīka lah, lahu al-mulku wa lahu al-ḥamd, wa huwa ‘alā kulli shay’in qadīr

Ҷуз Аллоҳи ягона худое нест, Ӯро шарик нест. Мулк аз они Ӯст ва ситоиш аз они Ӯст ва Ӯ бар ҳар чиз тавоност.

رَبَّنَا آتِنَا فِي الدُّنْيَا حَسَنَةً وَفِي الْآخِرَةِ حَسَنَةً وَقِنَا عَذَابَ النَّارِ

Rabbanā ātinā fid-dunyā ḥasanatan wa fil-ākhirati ḥasanatan wa qinā ‘adhāban-nār

Парвардигоро, ба мо дар дунё некӣ деҳ ва дар охират некӣ деҳ ва моро аз азоби оташ нигаҳ дор.

إِنَّ الصَّفَا وَالْمَرْوَةَ مِنْ شَعَائِرِ اللَّهِ

Inna aṣ-Ṣafā wal-Marwata min sha‘ā’iri Allāh

Албатта, Сафо ва Марва аз нишонаҳои Аллоҳанд.

اللَّهُ أَكْبَرُ، اللَّهُ أَكْبَرُ، لَا إِلَٰهَ إِلَّا اللَّهُ، وَاللَّهُ أَكْبَرُ، اللَّهُ أَكْبَرُ، وَلِلَّهِ الْحَمْدُ

Allāhu akbar, Allāhu akbar, lā ilāha illā Allāh, wallāhu akbar, Allāhu akbar, wa lillāhi al-ḥamd

Аллоҳ бузург аст, Аллоҳ бузург аст, ҷуз Аллоҳ худое нест. Аллоҳ бузург аст, Аллоҳ бузург аст ва ситоиш аз они Аллоҳ аст.